Schulden

Terug

Hoe was het voor anderen die in de schulden terechtkwamen? Hoe beleefden zij dit en wat deden zij? Klik hieronder op een vraag om ervaringen van anderen te lezen.

Soorten ervaringen

Filter

Hoe blijf je uit de schulden als je schuldenvrij bent?

Bekijk

Hoe blijf je uit de schulden als je schuldenvrij bent?

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Carpe diem

‘Ik was indertijd heel boos op mijn man, dat hij dood was gegaan. Ik ben er nog steeds boos over, wordt steeds erger. Ik had een tijdlang de urn met zijn as in de woonkamer staan. Uit angst dat schuldeisers die urn zouden meenemen, heb ik hem aan mijn dochter meegegeven. Nu hoef ik niet meer bang te zijn, ik heb het schuldsaneringstraject afgerond en anderhalf jaar geleden kreeg ik voor het eerst mijn AOW-uitkering, met het pensioen van mijn overleden man erbij, voel ik me nu de koning te rijk.’

Zet elke maand wat geld opzij

‘Als ik iets leuks zie, denk ik van: nou, dat zou ik eigenlijk wel willen hebben. Nou, dan ga ik ervoor sparen. Ik spaar toch wel. Vroeger spaarde ik niet. Dat is ook fout geweest. Maar ja, goed, dat zijn dingen waar je van leert en wat je door kan geven aan een ander. Dus dat doe ik nu wel. Want ik spaar nu elke maand 50 euro. Nou, dat loopt lekker op!’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Het aflossen van schulden kan je het vertrouwen geven andere problemen in je leven aan te pakken

‘Dat ik met hulp van mijn ouders mijn schulden in een keer heb kunnen aflossen, dat was echt een ontzettend fijn moment. Het was ook een stap naar een bepaald soort ontwikkeling. Ik denk dat ik daardoor, doordat die schulden waren afgelost, dat het indirect ertoe heeft geleid dat ik een jaar later de stap heb durven nemen om naar die Jellinek te gaan, om verder te gaan. Dat zijn allemaal stappen geweest.’

Hoe groeien schulden je boven het hoofd?

Bekijk

Hoe groeien schulden je boven het hoofd?

Zoek zo snel mogelijk hulp, bijvoorbeeld bij SchuldHulpMaatje

‘De mensen moeten sneller gaan praten, sneller aankloppen. Ja, veel sneller. Ik heb me… Natuurlijk heb ik me ook rot geschaamd voor wat mij overkomen was. Maar later dacht ik: ja, het overkomt je gewoon. Je hebt er geen part of deel aan. Het overkomt je. En ja, nu zeg ik ook tegen iedereen, waar ik ook ben: “Trek dan aan de bel.” Je wordt er alleen maar beter van. En het liefst bij SchuldHulpMaatje. Want ze zitten door het hele land tegenwoordig.’

Schaamte kan het zoeken van hulp in de weg zitten

‘En op een gegeven moment werd SchuldHulpMaatje in mijn gemeente opgericht. Dus ik dacht: nou, ik ga eens contact opnemen. Maar ik durfde niet, want ja, als je een schuld hebt van bijna een ton dan schaam je je eigen dood. Uiteindelijk ben ik via de huisarts en via mijn maatschappelijk werker, want dat was een hele, hele sympathieke man, in aanraking gekomen met SchuldHulpMaatje. Dat schamen heeft ervoor gezorgd dat ik langer in de ellende heb gezeten.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Let op of je iets wel kunt betalen

‘De kosten van de uitvaart, de huurachterstand daarna en die verdomde incassokosten. Ik heb het aan mezelf te danken, ik weet het, ik had beter moeten opletten bij het gesprek met de uitvaartondernemer. Maar ik wilde de mooiste uitvaart voor mijn man, hij had er recht op. Geen moment vroeg ik me af of de uitvaartverzekering voldoende was om de kosten te dekken. Daar komt nog bij dat ik na het overlijden van mijn man fors in inkomen achteruit ging. Mijn man verdiende 1650 euro, per maand. Toen hij overleed, moest ik leven van een bijstandsuitkering, 925 euro per maand.’

Hoe hakken schulden er mentaal in?

Bekijk

Hoe hakken schulden er mentaal in?

Schulden kunnen je wanhopig maken

‘Nou, en dan komt de bank van: er staat nog een krediet open. En dan komt er een andere bank, die zegt: “Er staat nog een bedrijfskrediet open.” Ja, ik wist het niet meer. En toen wilde ik er ook een eind aan maken, maar ja, toen kwam m’n dochter met een beker, een theebeker, en daar stond op: je wordt opa. Dat zou m’n eerste kleinkind dan zijn. Die heeft me eigenlijk op de wereld gehouden.’

Mandika

Vrouw

50-59 jaar

Ga op zoek naar jezelf

‘Als je denkt dat je er alleen voor staat, dat mensen je alleen helpen als ze er zelf beter van worden, dat je niemand kunt vertrouwen, dan word je achterdochtig, ga je mensen zien zoals ze jou zien, als instrument. Maar je voelt je vooral eenzaam en verloren. Dankzij de maatschappelijk werker heb ik me zelf weer teruggevonden, ben ik online radio gaan maken, en vind ik het fijn vind om anderen belangeloos te helpen.’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Instemmen met hulp van vrienden, kan maken dat je je kwetsbaar voelt

‘Op een gegeven moment waren er twee vriendinnen van mij, die wilden de schuld voor me aflossen en dan zouden ze met mij een speciale afbetalingsregeling renteloos afspreken. Op de één of andere manier is dat er niet gekomen, wat ik vervelend vond, want toen merkte ik dat je dan eigenlijk veel kwetsbaarder bent dan je denkt. Dus ik had m’n hele financiële hebben en houden bij ze neergelegd en daar hadden ze naar gekeken en toen gingen ze een lange wereldreis maken met hun kinderen en toen kwamen ze terug en toen hebben ze het er gewoon nooit meer over gehad. Dat was echt een dieptepunt voor me. Toen voelde ik ook hoe zwaar het eigenlijk was allemaal. En ik voelde me heel erg afgewezen. Ik moet er nog steeds met die vriendinnen over praten. Maar kennelijk is het zo beladen voor me en misschien voor hen ook dat ik nog steeds dat gesprek niet ben aangegaan.’

Hoe houd je de schuldsanering vol?

Bekijk

Hoe houd je de schuldsanering vol?

Femke

Vrouw

50-59 jaar

Maak een spel van het zo min mogelijk geld uitgeven, voorkom dat de dingen je overkomen

‘Wat ik als heel belangrijk heb ervaren: ik maakte samen met mijn dochter wedstrijdjes van met hoe weinig geld wij goed en gezond konden eten. Ook al had ik bijvoorbeeld voor een week maar 20 of 30 euro te besteden. Dan nog maakten we er een wedstrijdje van en konden we soms wat overhouden. Hetzelfde met energie en water. Van wat we konden bezuinigen, gingen we aan het einde van het jaar iets leuks doen. We haalden er een enorme kick uit. Dan hadden we weer wat bereikt. Je wordt je eigen regisseur. Het meest ongelukkige word je van dingen die je overkomen. De regie houden, is heel belangrijk, je haalt de machteloosheid eruit.’

Femke

Vrouw

50-59 jaar

Zorg dat er dingen zijn die je lukken en besteed daar aandacht aan

‘In welke fase je ook zit, er moet iets zijn wat je zelf doet en wat lukt. Wat het is maakt niet uit: het succesnummertje van dat het lukt is het belangrijkst. Er zijn heel veel dingen die niet lukken en je moet ergens weer je eigenwaarde in terug zien te halen. Besteed aandacht aan wat je is gelukt. Zorg dat je bewust blijft van de kleine of grote succesjes. Wees lief en geduldig voor jezelf.’

Hoe knoop je de eindjes aan elkaar?

Bekijk

Hoe knoop je de eindjes aan elkaar?

Goede buren kunnen je door een periode van armoede heen helpen

‘Ja, ik heb zeker twee jaar bij de buren gegeten. Die onderhielden me. En die mensen hebben het ook niet breed. Ze leven goed, normaal, maar ze hebben het niet breed. Ze hebben me ook veel meegenomen naar dingen. Een weekendje weg zelfs een keer. Of naar het openluchtmuseum. En ze hebben een bril voor me gekocht. Ja, dat kon ik allemaal niet betalen. En daar kon ik goed mee praten, hoor. Met niemand anders. Die schouder en dat oor… Dat helpt een mens hopen, hoor. En als ze hulp nodig hebben, dan komen ze ook naar mij.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Leer creatief te winkelen

‘Als je naar de winkel gaat, vind je op ooghoogte de A-merken, in het midden de eigen merken, en helemaal onderaan de goedkope artikelen. Om die te zien, moet je vaak op je buik gaan liggen. Wat ook helpt, zijn tips van andere mensen, dat er bij een winkel bijvoorbeeld het fruit niet vers meer is, als je dat aan de chef van de groenten- en fruitafdeling meldt, wil hij het fruit soms wel gratis meegeven. Als je heel goochem bent, koop je een blik conserven bij AH, ga je vervolgens naar de Jumbo verderop waarvan je weet dat dat zelfde blik daar duurder is. Als je dat bij de kassa meldt, krijg je het prijsverschil uitbetaald en het blik gratis. Ten slotte ga je terug naar de AH, lever je het het daar gekochte blik in en vraag je je geld terug. Heb je toch weer wat verdiend.’

Hoe kom je in de schulden?

Bekijk

Hoe kom je in de schulden?

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Let op of je iets wel kunt betalen

‘De kosten van de uitvaart, de huurachterstand daarna en die verdomde incassokosten. Ik heb het aan mezelf te danken, ik weet het, ik had beter moeten opletten bij het gesprek met de uitvaartondernemer. Maar ik wilde de mooiste uitvaart voor mijn man, hij had er recht op. Geen moment vroeg ik me af of de uitvaartverzekering voldoende was om de kosten te dekken. Daar komt nog bij dat ik na het overlijden van mijn man fors in inkomen achteruit ging. Mijn man verdiende 1650 euro, per maand. Toen hij overleed, moest ik leven van een bijstandsuitkering, 925 euro per maand.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Lees je post

‘De crematie van mijn overleden man was zo duur dat ik die niet kon betalen. Ja, toen kwamen er incasso’s en deurwaarders, en liep de rekening op tot 10 duizend euro. Nadat mijn man was overleden, had ik ook zoiets van nou ja wat kan het mij verder nog schelen. Ik vluchtte het huis uit, en ik deed wat mensen met schulden vaker doen: post ongelezen opbergen.’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Het is makkelijker om goed met geld om te gaan als je minder hebt

‘Ergens kon ik beter met geld omgang toen ik minder had, dan toen ik meer had. Ik zag eens een waanzinnig mooie jas. Ik deed hem aan en hij stond prachtig, maar ik dacht: Ik ga toch niet 600 euro voor een jas betalen? Toen zei ik dat tegen die vrouw die in de winkel werkte. En toen werd ze daar een beetje pissig over, waardoor ik me heel erg schaamde en dacht van: hè, wat doe ik nou moeilijk over iets waar ik helemaal niet moeilijk over moet doen? Ik werkte namelijk bij de televisie en verdiende best goed. Dat is één van de eerste keren dat ik echt iets heel duurs heb gekocht. Maar het kwam niet in me op dat ik dat zou doen als ik rood stond of zo. Maar ik weet wel dat ik echt stond te bibberen en dat ik daarna bij moest komen met een glas wijn op een terras, omdat ik dacht van: Jezus, ik heb 600 euro aan een jas uitgegeven! Nou, en ik zou nu niet meer met mijn ogen knipperen gewoon als ik dat zou doen. Dus mijn hele idee over geld uitgeven en zo, ik denk dat koopverslaafden op een gegeven moment daar niets meer bij voelen.’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Als je een koopverslaving hebt, kun je jezelf soms niet bedwingen om iets te kopen

Ik heb een keer een paar cowboylaarzen heb gekocht, die waren 500 euro en die vond ik echt zo waanzinnig mooi. Een paar onrustige nachten gehad, wat ook weer bij koopverslaving hoort. Je weet: je gaat voor de bijl. Je kunt het wel uitstellen, misschien een paar dagen, maar op een gegeven moment komt er een moment, dan moet je gewoon toeslaan. Het klinkt bijna als een serial killer hè, dit. In het geval van die laarzen was het een week voordat m’n salaris kwam, dat ik dacht van, maar dan hebben ze m’n maat zo meteen niet meer. Dat is vaak een heel belangrijke paniek veroorzakende gedachte bij mij. Die laarzen heb ik uiteindelijk met mijn creditcard betaald.’

Hoe kun je overeind blijven?

Bekijk

Hoe kun je overeind blijven?

Zoek de juiste persoon om mee te praten

‘Wat ik andere mensen aanraad is: beginnen met leren te praten. En dat kan je met een familielid doen, maar het beste is met een hele goeie vriend of goeie vriendin. Familie staat snel te dichtbij je. Ze moeten je niet zielig gaan vinden, want dat vond ik van mezelf al. Dus ik moet die schop onder m’n kont hebben. En die kreeg ik van m’n buurvrouw of van de buurman.’

Familie en buren kunnen een grote mentale steun zijn

‘Ik zat binnen. Ik zat alleen maar binnen. M’n dochter gaf me een hond. Ja, daarmee moest ik wel naar buiten. En die moet natuurlijk eten, maar dan kwamen m’n buren weer met een zak voer en dan kwam m’n dochter met voer. Dus ja, ik ben van alle kanten geholpen. En nog steeds. Want als er wat is, ik hoef maar te bellen. Ik ben door de mens geholpen, niet door de gemeente. Hoewel dat ook mensen zijn natuurlijk, maar… die deden niks.’

Hoe voorkom je dat je kinderen last hebben van je schulden?

Bekijk

Hoe voorkom je dat je kinderen last hebben van je schulden?

Zoek de juiste persoon om mee te praten

‘Wat ik andere mensen aanraad is: beginnen met leren te praten. En dat kan je met een familielid doen, maar het beste is met een hele goeie vriend of goeie vriendin. Familie staat snel te dichtbij je. Ze moeten je niet zielig gaan vinden, want dat vond ik van mezelf al. Dus ik moet die schop onder m’n kont hebben. En die kreeg ik van m’n buurvrouw of van de buurman.’

Mandika

Vrouw

50-59 jaar

Maak tijd voor je kind

‘Na mijn scheiding ben ik heel veel gaan werken, dat ging ten koste van de opvoeding van mijn zoon. Ik had gewoon geen tijd voor hem. Nu hij zelf een belastingschuld heeft, vind ik het mijn morele plicht om die voor hem te betalen. Uit schuldgevoel, omdat ik er indertijd niet altijd voor hem was.’

Femke

Vrouw

50-59 jaar

Maak een spel van het zo min mogelijk geld uitgeven, voorkom dat de dingen je overkomen

‘Wat ik als heel belangrijk heb ervaren: ik maakte samen met mijn dochter wedstrijdjes van met hoe weinig geld wij goed en gezond konden eten. Ook al had ik bijvoorbeeld voor een week maar 20 of 30 euro te besteden. Dan nog maakten we er een wedstrijdje van en konden we soms wat overhouden. Hetzelfde met energie en water. Van wat we konden bezuinigen, gingen we aan het einde van het jaar iets leuks doen. We haalden er een enorme kick uit. Dan hadden we weer wat bereikt. Je wordt je eigen regisseur. Het meest ongelukkige word je van dingen die je overkomen. De regie houden, is heel belangrijk, je haalt de machteloosheid eruit.’

Je schaamt je, en dan?

Bekijk

Je schaamt je, en dan?

Schaamte kan het zoeken van hulp in de weg zitten

‘En op een gegeven moment werd SchuldHulpMaatje in mijn gemeente opgericht. Dus ik dacht: nou, ik ga eens contact opnemen. Maar ik durfde niet, want ja, als je een schuld hebt van bijna een ton dan schaam je je eigen dood. Uiteindelijk ben ik via de huisarts en via mijn maatschappelijk werker, want dat was een hele, hele sympathieke man, in aanraking gekomen met SchuldHulpMaatje. Dat schamen heeft ervoor gezorgd dat ik langer in de ellende heb gezeten.’

Zoek zo snel mogelijk hulp, bijvoorbeeld bij SchuldHulpMaatje

‘De mensen moeten sneller gaan praten, sneller aankloppen. Ja, veel sneller. Ik heb me… Natuurlijk heb ik me ook rot geschaamd voor wat mij overkomen was. Maar later dacht ik: ja, het overkomt je gewoon. Je hebt er geen part of deel aan. Het overkomt je. En ja, nu zeg ik ook tegen iedereen, waar ik ook ben: “Trek dan aan de bel.” Je wordt er alleen maar beter van. En het liefst bij SchuldHulpMaatje. Want ze zitten door het hele land tegenwoordig.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Zonder jezelf niet af

‘Ik voelde me eigenlijk Remy, de hoofdfiguur van Alleen op de Wereld. Uit schaamte durf je niemand meer onder ogen te komen. En weet je wat het is: letterlijk alles lijkt dan ook mis te gaan. Ik kreeg een tia, en de operatie voor een kunstknie pakte verkeerd uit. Moet je kijken wat een been ik heb. En nu is mijn moeder, die aan de overkant woont, ook nog aan het dementeren. Ik heb begeleiding gehad en heb geleerd dat je samen met je omgeving een plekje aan je gevoelens moet geven. Wat je niet moet doen, is jezelf afzonderen.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Ga voorbij aan je schaamte

‘Ik schaamde me voor mijn schulden en zorgde ervoor dat mijn kinderen en kleinkinderen er niets van af wisten. Althans dat maakte ik mezelf wijs. Ik schaamde me ook als ik in een lange rij voor de Voedselbank stond, op de hoek van een straat waar de hele dag mensen voorbij fietsen. Omdat ik redelijk bekend ben in de buurt, zorgde ik er altijd voor dat voorbijgangers mijn gezicht niet konden zien. Van die schaamte moet je echt zo snel mogelijk afkomen. Als je open bent over je schulden, dan heb je kans dat mensen je willen helpen. Maar je moet wel je mond open doen.’

Overige ervaringen

Bekijk

Overige ervaringen

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Het afbetalen van schulden duurt heel lang

‘Ik had een steady schuld van zo’n zevenenhalf duizend euro en ik heb geprobeerd hem af te betalen, maar het was een soort van oeverloos. Het leek wel alsof die schuld nooit kleiner werd. Want dan was ik maandenlang aan het dokken. Vooral veel aan rente. Ja, ik denk tussen de 150 en 200 euro per maand alleen al aan rente. En dan had ik bijvoorbeeld na een jaar tijd, had ik dan bijvoorbeeld weer 1000 euro afbetaald met heel veel moeite. Dus dan hebben we het echt wel over 250, 300 euro per maand wat ik dan betaalde, maar qua schulden schoot je er eigenlijk nauwelijks mee op.’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Geld uitgeven aan waardevolle dingen is fijn, maar een schuld afbetalen is lastig, omdat het iets abstracts is

‘Bij gigantische bedragen dacht ik van: weet je wat, dan doe ik het nu en dan ga ik het heel trouw elke maand afbetalen. Ik kan per maand ongeveer 500, 600 euro afbetalen aan die schuld. Maar vervolgens deed ik dat niet. Het was een soort emotionele weerzin ertegen. Het is soms echt fijn om iets te kunnen doen of iets te kunnen uitgeven. Een vakantie of een cursus of een behandeling voor je kind. Maar dat na afloop terug moeten betalen… Dan wordt geld iets abstracts. Dan is het niet meer van: wat fijn dat ik nu met deze 600 euro deze rijlessen voor zoon afbetaal. Nee, verdomme, ik moet 600 euro afbetalen aan mijn schuld.’

Eva

Vrouw

40-49 jaar

Een koopverslaving kan maken dat je verlangens naar immateriële zaken minder voelt

‘Af en toe leuk kleding shoppen doet iedereen wel, en gezellig een wijntje drinken op vrijdagavond, dat is oké. Maar dat dwangmatige, dwangneurotische wat ik bij beide dingen heb, dat maakt ook dat je uit het echte leven komt te staan. Eigenlijk kom je ook niet meer zo op voor jezelf of voor de dingen die je echt graag zou willen. Het zijn toch vaak immateriële dingen die je wil. Dat is toch de liefde, de vriendschap, de erkenning, het succes, de aandacht, de verrijking, de innerlijk verrijking. Ja, dat zijn immateriële dingen, maar ik merkte, dat ik het verlangen daarnaar een beetje heb uitgeschakeld. Want steeds als ik daar verdriet over voelde of wat dan ook, dan ging ik kopen en als ik dan thuiskwam dan voelde ik me daar zo ontzettend vervelend over dat ik ging drinken. Dus dat hield elkaar ook nog een keer in stand.’

Wat doen schulden met je sociale leven?

Bekijk

Wat doen schulden met je sociale leven?

Familie en buren kunnen een grote mentale steun zijn

‘Ik zat binnen. Ik zat alleen maar binnen. M’n dochter gaf me een hond. Ja, daarmee moest ik wel naar buiten. En die moet natuurlijk eten, maar dan kwamen m’n buren weer met een zak voer en dan kwam m’n dochter met voer. Dus ja, ik ben van alle kanten geholpen. En nog steeds. Want als er wat is, ik hoef maar te bellen. Ik ben door de mens geholpen, niet door de gemeente. Hoewel dat ook mensen zijn natuurlijk, maar… die deden niks.’

Goede buren kunnen je door een periode van armoede heen helpen

‘Ja, ik heb zeker twee jaar bij de buren gegeten. Die onderhielden me. En die mensen hebben het ook niet breed. Ze leven goed, normaal, maar ze hebben het niet breed. Ze hebben me ook veel meegenomen naar dingen. Een weekendje weg zelfs een keer. Of naar het openluchtmuseum. En ze hebben een bril voor me gekocht. Ja, dat kon ik allemaal niet betalen. En daar kon ik goed mee praten, hoor. Met niemand anders. Die schouder en dat oor… Dat helpt een mens hopen, hoor. En als ze hulp nodig hebben, dan komen ze ook naar mij.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Zonder jezelf niet af

‘Ik voelde me eigenlijk Remy, de hoofdfiguur van Alleen op de Wereld. Uit schaamte durf je niemand meer onder ogen te komen. En weet je wat het is: letterlijk alles lijkt dan ook mis te gaan. Ik kreeg een tia, en de operatie voor een kunstknie pakte verkeerd uit. Moet je kijken wat een been ik heb. En nu is mijn moeder, die aan de overkant woont, ook nog aan het dementeren. Ik heb begeleiding gehad en heb geleerd dat je samen met je omgeving een plekje aan je gevoelens moet geven. Wat je niet moet doen, is jezelf afzonderen.’

Wat is het moment om om hulp te vragen?

Bekijk

Wat is het moment om om hulp te vragen?

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Vraag bijtijds ondersteuning

‘Ik had hulp moeten vragen vóórdat mijn schulden begonnen op te lopen of beter nog toen ik met uitvaartondernemer om de tafel ging zitten om de crematie van mijn overleden man te bespreken. Maar goed toen mijn schulden tot grote hoogten waren gestegen, raadde de maatschappelijk werker me aan om een wettelijke schuldsanering aan te vragen. De rechter gaf er zijn fiat aan. Ik was daar echt blij mee hoor, daar niet van, maar wat een bureaucratie. Voor de intake moest ik een berg aan papieren invullen. Bovendien ging ik ervan uit dat de bewindvoerder er voor mij was, vaak echter kreeg ik het idee dat hij meer zijn best deed voor de schuldeisers. En dan die papiermassa, na het overlijden van mijn man kreeg ik een tia, mijn geheugen is daardoor ontregeld geraakt, dat helpt ook niet echt.’

Lenie

Vrouw

60-69 jaar

Zoek structurele hulp om je boekhouding op orde te krijgen

‘Toen ik het uiteindelijk te benauwd kreeg van alle aanmaningen en deurwaarders, belde ik Humanitas. Kwam er een hele aardige mijnheer langs, een “boekhouder”, die de hele dag bezig was om mijn papieren uit te zoeken. Deed hij netjes. Hij leerde me ook om mapjes te maken: bijvoorbeeld een voor de huur en een voor de energie. Een goed systeem hoor. Probleem is wel dat hij maar een keer kwam. Als je dan terugvalt in je oude gewoonte om post ongeopend te laten, is er niemand om je te controleren.’

Arnold

Man

50-59 jaar

Als je vooruit wilt, helpt het om de drank achter je te laten

‘Ja. Ik ben daar van de ene op de andere dag, ben ik gestopt met drinken. Je mag geen drank op je kamer hebben daar, in die opvang en het Leger des Heils, maar ik had dus een fles whisky onder in de kast hè, onder een stapel kleren. Maar op een gegeven moment dacht ik zoiets van: ja, dat gaat niet goed zo. Ik dacht: wat is mijn voorhand? Kijk wat je kon, en kijk wat je nu kan, door die kutzooi. Nee, dat wil ik niet. En daarbij, je moet de WSNP en alles, nou, het maakt de toelating tot de WSNP ook niet makkelijker, als je aan de zuip zit. Dus ik had die fles gepakt, en aangebeld bij het begeleidingshokje. Ik zeg: “Joh, schors me voor 48 uur, we maken nu die fles hier alvast ritueel leeg en dan meld je me maar aan bij De Hoop (een verslavingskliniek, red.).” Dus we zijn samen inderdaad die fles leeg gaan gieten. M’n begeleidster ging meteen het contact met De Hoop leggen, en daar kon ik een week later al terecht.’

Welke hulp kun je krijgen?

Bekijk

Welke hulp kun je krijgen?

Familie en buren kunnen een grote mentale steun zijn

‘Ik zat binnen. Ik zat alleen maar binnen. M’n dochter gaf me een hond. Ja, daarmee moest ik wel naar buiten. En die moet natuurlijk eten, maar dan kwamen m’n buren weer met een zak voer en dan kwam m’n dochter met voer. Dus ja, ik ben van alle kanten geholpen. En nog steeds. Want als er wat is, ik hoef maar te bellen. Ik ben door de mens geholpen, niet door de gemeente. Hoewel dat ook mensen zijn natuurlijk, maar… die deden niks.’

Goede buren kunnen je door een periode van armoede heen helpen

‘Ja, ik heb zeker twee jaar bij de buren gegeten. Die onderhielden me. En die mensen hebben het ook niet breed. Ze leven goed, normaal, maar ze hebben het niet breed. Ze hebben me ook veel meegenomen naar dingen. Een weekendje weg zelfs een keer. Of naar het openluchtmuseum. En ze hebben een bril voor me gekocht. Ja, dat kon ik allemaal niet betalen. En daar kon ik goed mee praten, hoor. Met niemand anders. Die schouder en dat oor… Dat helpt een mens hopen, hoor. En als ze hulp nodig hebben, dan komen ze ook naar mij.’

Soms kan de kerk een vorm van financiële hulp bieden

‘De PCI heeft ook een deel van mijn schulden betaald. Dat is van de kerk. Vroeger noemden ze dat het Armenfonds. Die betaalden een schuld voor mij af en ik betaalde hen elke maand 50 euro, als dat die maand kon. Dat overlegde ik dan met m’n Schuldhulpmaatje, en die zei ‘Dick, het kan wel.’ Of die zei ‘Dick, deze maand niet, want er komt nog iets aan.’ Dus ik werd daarin heel goed begeleid.’